Om Nom Nom Vegan

Przegląd zdjęć :)

2011-12-12T18:57:00.008+01:00

Śliwkowy tofurnik, wg. tego przepisu. Z braku margaryny spód miał tylko jedną warstwę. Na wierzchu śliwki (był jeszcze październik), w środku również.

Pizza ze szpinakiem, pomidorami, pieczarkami i cebulką. Przy okazji podam najlepszy na świecie przepis na ciasto drożdżowe, na podstawie zina Let's taste the revolution:
-2 szklanki mąki
-25 gram drożdży
-1 łyżeczka cukru
-2 łyżki oleju
-szczypta soli, pieprzu i słodkiej papryki
-ok 3/4 szklanki wody
Drożdże rozrobić z cukrem i niewielką ilością wody. Odstawić do wyrośnięcia. Do miski wsypać pozostałe składniki, dodać drożdże i zagnieść ciasto.
Zwykle wychodzi takie jak powinno, czyli nie za twarde i nie kruszące się. Zwykle, bo do perfekcji wciąż nie doszłam.

Tarta z cukinią, tofu i szpinakiem (znowu! ;)

I na koniec dzisiejszy, pyszny obiad: pieczone ziemniaczki z falaflami i sos pomidorowy

Ziemniaczki przygotowujemy w następujący sposób: obieramy, myjemy, kroimy na ćwiartki. Rozkładamy na blasze wysmarowanej olejem, posypujemy przyprawami: pieprz, sól, czosnek, bazylia. Pieczemy w 200 stopniach ok. pół godziny, może troszkę dłużej.
Falafle zrobiłam wg wskazówek stąd, robi się je bardzo szybko i nie rozpadają się na patelni. Są true, bo z surowej cieciory, która moczyła się od rana.
*
Naprawdę wciąż uważasz, że weganie i weganki nie mają co jeść? :)

Blokowaliśmy, blokujemy i blokować będziemy!

2011-10-27T15:09:00.007+02:00

Wielkimi krokami zbliża się 11 listopada, czyli po raz kolejny data, która w Warszawie oznacza przemarsz (a miejmy nadzieję, że w tym roku tylko jego nieudaną próbę) skrajnej prawicy. Nacjonalistów/ek, neofaszystów/ek, rasistów/ek i homofobów/ek., którzy i które pod przykrywką tzw. patriotyzmu głoszą swoje chore poglądy. Są to ludzie, którzy jeżdżą na faszystowski festiwal Magyar Sziget, w dodatku chwaląc się tym na swoich stronach internetowych. W tym roku polski Zjednoczony Ursynów występował tam na tej samej scenie co szwedzka wokalistka Saga, która na koncie swojej "kariery" ma między innymi nagranie trzech płyt w cyklu "My Tribute to Ian Stuart". Ian Stuart, czyli założyciel dobrze znanego Blood&Honour. To wszystko mówi samo za siebie.
Dlatego: Warszawa wolna od faszystów i faszystek! Tego dnia bądźmy wszyscy razem na ulicach. Przybywajcie w tysiącach.
Strona Porozumienia 11 listopada
11listopada.org na Facebooku

Poszukiwanie skarbów

2011-08-18T01:02:00.011+02:00

...mogłam dziesiątki razy jeść różne potrawy wiedząc, że produkty użyte do ich przygotowania nie kosztowały ani grosza, mogłam wielokrotnie widzieć w domu u znajomych lub w skłotowej kuchni skrzynki warzyw i owoców, siatki chleba i bułek, słodycze i mnóstwo innych rzeczy; mogłam pomagać nosić je z samochodu po wyprawie na targowiska i do marketów, mogłam razem ze znajomymi gotować z tego jedzenie na imprezy albo po prostu wspólną kolację. Bałam się łazić wieczorem na tyły sklepu "bo ktoś zobaczy". Ale gdy wreszcie zaczęłam to robić i po wielu próbach znalazłam idealną miejscówkę, otworzyłam ten cholerny kontener i zaświeciłam do środka, naprawdę zobaczyłam w nim więcej niż byłam w stanie zabrać, choć wcześniej naprawdę nie chciało mi się wierzyć w takie sytuacje. Ekscytacja i radość pomieszane ze smutkiem. Po kilogramie winogron z Włoch i brzoskwiń z Hiszpanii, pół kilo truskawek, czerwone papryki, por, pęczki rzodkiewek, kukurydza w kolbach, cebula, kilkanaście bananów, no i obowiązkowo bułki... I największy hit: chusteczki higieniczne w liczbie pięciu paczek. Proszku do prania już nie wzięłam, bo za ciężki ;)
Przy okazji pozdrawiam miłego człowieka z dredem (dredami?), który podjechał na rowerze i z pozytywnym zainteresowaniem zapytał czego szukam. Szukałam i znalazłam:

Dla wielu freegan/ek z długim stażem to z pewnością codzienność, a fota powyżej nie jest niczym nadzwyczajnym. Mnie jednak wciąż szokuje widok zdatnego do spożycia jedzenia w śmietniku i chyba jeszcze na długo tak zostanie, nim się przyzwyczaję.
więcej: http://freegan.info

Szpinakowe ślimaczki, babeczki na słono, chłodnik, hummus... :)

2011-07-31T22:51:00.010+02:00

Dzisiaj nadrabianie zaległości, na komputerze uzbierało się już sporo zdjęć jedzenia nawet sprzed ponad miesiąca więc powrzucam co nieco, nie będzie raczej nic odkrywczego ale parę ładnych zdjęć przyda się do pokazania ludziom z którymi będę studiować, gdy będą pytać co jem ;)Oto więc część tego co jadłam w ostatnim czasie:
Szpinakowe francuskie ślimaczki

Nadzienie to rozmrożony szpinak, duszony z cebulką, tofu wędzonym i czosnkiem, doprawiony imbirem i ziołami prowansalskimi. Ciasto francuskie rozwijamy, nakładamy nadzienie i zwijamy w rulon, sklejamy brzegi i kroimy. Pieczemy jakieś 15-20 minut, nie pamiętam ile dokładnie, przyznaję się :)
Kombinujcie z różnymi nadzieniami i przyprawami, na słono i słodko!

Babeczki na słono z hummusem

Hummus robię zwyczajny, bez udziwnień: ciecierzyca (najczęściej z puszki) z dodatkiem czosnku, zmielonego sezamu, soku z cytryny, suszonej pietruszki, soli, pieprzu, oliwy i ewentualnie odrobiny mleka sojowego dla nadania kremowej konsystencji (jeśli chcemy mieć bardziej dip niż pastę do smarowania).
Babeczki były robione na podstawie bazowego przepisu, z tym że zamiast cukru wsypałam drobną kaszkę orkiszową. Dodatkowo znalazła się w nich kukurydza, trochę sojowej szynki i oliwek, oraz oczywiście przyprawy (czosnek, sól, pieprz, ostra papryka). Jednak było tego chyba za mało, bo nie udało się osiągnąć pożądanego ostrego smaku. Ale i tak były całkiem ok :)

Chłodnik z ziemniaczkami

Robiony z tego przepisu, z licznymi modyfikacjami których już zupełnie nie pamiętam :) Ale to jedzenie raczej na lekką kolację niż na obiad, ciężko się najeść chłodnikiem - no chyba że w taką pogodę, której już od dawna nie wiedzieliśmy na oczy ;)
***
A teraz zaproszenie, jak to często bywa:
Pokaz filmu 'Skin Trade' + wymienialnia ciuchów

Futro jest seksowne, zmysłowe i piękne. Jego delikatny dotyk na Twojej skórze da Ci poczucie luksusu… Futro to towar dla ludzi sukcesu, pięknych i bogatych. Naturalne futro jest przyjazne dla środowiska, szybko się rozkłada, nie narusza równowagi ekologicznej, a zwierzęta są zabijane humanitarnie.

Oto retoryka przedstawicieli przemysłu futrzarskiego w pigułce. Dałaś/ dałeś się przekonać? Oglądając „Skin Trade” będziesz mieć okazję przyjrzeć się temu przemysłowi z drugiej, nieoficjalnej strony. Bez względu na to czy jesteś zwolenniczką/ zwolennikiem naturalnych futer, czy też na samą myśli o nich przechodzą Ci ciarki po plecach, zasługujesz na pełen obraz świata mody - mody od podszewki, pełnej fałszywego blasku i bolesnej urody.

'Skin Trade' wbija w fotel od pierwszej minuty. Dokument Shannon Keith to setki godzin wywiadów z pracownikami przemysłu futrzarskiego, gwiazdami, projektantami mody, właścicielami marek odzieży i salonów oraz hodowcami zwierząt, zebrane w kompaktowy, treściwy i poruszający materiał. Emocje i zaangażowanie ludzi, którzy wypowiedzieli wojnę przemysłowi futrzarskiemu udzielają się widzowi, wyraźnie czuć ich pasję i determinację.

'Skin Trade' powinna obejrzeć każda miłośniczka/miłośnik mody, amatorka i amator dobrze nakręconych filmów dokumentalnych oraz każda osoba broniąca praw zwierząt, która pragnie poszerzyć swoją wiedzę w temacie przemysłu futrzarskiego.

Zapraszamy na pokaz!
PO POKAZIE ODBĘDZIE SIĘ WYMIENIALNIA CIUCHÓW I DODATKÓW.

MIEJSCE: Sen Pszczoły, ul. Inżynierska 3, Warszawa (Praga)http://www.blogger.com/img/blank.gif

START: 7.08. 2011, godz. 15.00

WSTĘP: Dla osób z rzeczami na wymianę: WSTĘP WOLNY, dla reszty osób: 3zł

DODATKOWA ATRAKCJA: PYSZNY WEGE GRILL NA PODWÓRKU!
Strona wydarzenia na Facebooku

Trochę słodkości na powrót

2011-06-29T21:27:00.012+02:00

Nie wiem czy powrót na stałe, czy też będzie mi się chciało wrzucać nowego posta raz na miesiąc. Zobaczymy. Niemniej jednak, cieszy mnie bardzo że mam mnóstwo wejść i to nawet więcej niż w okresie, gdy posty pojawiały się regularnie :O
Dziś niezbyt zdrowo i słodko:
Tofurnik na zimno
Rzecz znana i uwielbiana, a jednak kilka osób prosiło mnie o przepis więc wrzucam. Przepis pochodzi z zina "Kult ruchawki", którego pierwszy i ostatni numer ukazał się rok temu.

Składniki:
3 kostki tofu (najlepiej tzw. stadionowe, choć już stadionu nie ma - do kupienia w azjatyckich sklepach na Marywilskiej, w Hali Mirowskiej, w Centrum Handlowym Bemowo i na Targowisku przy Bakalarskiej)
jest to ok. 600-700 g tofu, czyli powiedzmy 3,5-4 kostki Polsoi
cytryna średniej wielkości
opakowanie budyniu waniliowego/śmietankowego itd
cukier
wegańskie herbatniki (najlepiej prostokątne, np. korzenne z carrefoura)
rodzynki
opcjonalnie owoce do położenia na wierzch lub do środka, odrobina startej czekolady, polewa czekoladowa czy wiórki kokosowe do dekoracji

Tofu odsączyć - czyli położyć płasko na talerzu i przykryć drugim talerzem, a następnie położyć na wierzch coś ciężkiego, np. parę grubych książek. Zostawić na jakiś czas np. 20 minut.
Standardową foremkę do ciasta wykładamy herbatnikami - zarówno spód jak i ścianki. Tofu miksujemy z cukrem (trzeba spróbować i dosypywać do smaku), torebką budyniu, cukrem, sokiem z cytryny oraz startą na tarce skórką cytrynową. Dodajemy rodzynki i ewentualnie inne owoce, mieszamy. Masę przekładamy do foremki i formujemy równy wierzch, dekorujemy i wstawiamy na kilkanaście godzin do lodówki lub na kilka do zamrażarki.
***
Babeczki czekoladowe z gęstym kremem kokosowo-orzechowym
Przepisy zarówno na babeczki jak i na krem pochodzą z książki "Vegan Cupcakes Take Over The World".

Składniki na babeczki:
1 szklanka mleka sojowego
1 łyżeczka octu jabłkowego (ja użyłam octu z białego wina)
3/4 szklanki cukru
1/3 szklanki oleju (w przepisie olej z canoli, ale nie miałam, więc dałam rzepakowy chyba)
1 łyżeczka aromatu waniliowego
1/2 łyżeczki innego aromatu np. migdałowego (ja dałam rumowy; może być też więcej waniliowego)
1 szklanka mąki
1/3 szklanki kakao
3/4 łyżeczki sody
1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
1/4 łyżeczki soli
W dużej misce wymieszać mleko z octem i odstawić na kilka minut. Dodać cukier, olej, aromaty i wymieszać dokładnie. W drugiej misce wymieszać mąkę, kakao, proszek, sodę i sól. Dodać do mokrych składników i wymieszać (mogą być grudki, byle nie za dużo). Nagrzać piekarnik do 180 stopni, masę wlać do foremek do 3/4 wysokości, piec przez 15-20 minut do suchego patyczka. Wystudzić i dopiero wtedy wyjmować.

Składniki na krem:
1/4 szklanki mleka ryżowego (ja dałam sojowe))
2 łyżeczki mąki kukurydzianej (ja dałam 3 bo mi się wydawało za rzadkie, ale chyba niepotrzenie) lub arrowroot (ta, w Polsce, akurat :P )
szczypta soli
3/4 szklanki mleka kokosowego
1 szklanka cukru brązowego (u mnie biały)
1,5 szklanki wiórków kokosowych
1/2 szklanki posiekanych orzechów (u mnie nerkowce, w przepisie pecan)
1 łyżeczka aromatu waniliowego
opcjonalnie łyżeczka whiskey lub burbonu
Wymieszać mąkę/arrowroot z mlekiem sojowym/ryżowym i solą, odstawić. W garnku wymieszać mleko kokosowe z cukrem. Doprowadzić do wrzenia, mieszając od czasu do czasu. Zmniejszyć ogień i gotować przez 5 minut. Rozmieszać miksturę z mąką jeszcze raz i powoli wlać do mikstury kokosowej, wymieszać. Gotować przez 6-7 minut. Dodać aromat i ew. whiskey, orzechy i wiórki. Dokładnie wymieszać i ostudzić do temperatury pokojowej, nakładać na babeczki.
Krem jest bardzo gęsty i moim zdaniem trochę za słodki, może z brązowym cukrem byłby lepszy. Babeczki natomiast idealne - delikatne, puszyste, lekko wilgotne, po prostu cudo! :)
***
Z bieżących wydarzeń:
Pikieta solidarnościowa z 12 aresztowanymi hiszpańskimi aktywistami
8 lipca, godz. 14, pod Ambasadą Hiszpanii (ul. Myśliwiecka 4)
Aktywizm to nie terroryzm!

Rankiem w środę 22 czerwca 2011, 12 hiszpańskich aktywistów i aktywistek zostało aresztowanych w Madrycie, Asturii, Vizcaya i Galicji. Aktywiści i aktywistki zostali zatrzymani i przewiezieni do sądu w Santiago de Compostela, gdzie zostali oskarżeni o przestępstwa przeciwko środowisku, porządkowi publicznemu i działalność przestępczą. Materiały z wielu lat badań, kampanii oraz komputery i inne sprzęty zostały zabrane przez policję z ich domów.

Naloty policyjne miały miejsce z rozkazu sędziego z Sądu Santiago de Compostela, Galicja, Hiszpania, w związku z uwolnieniem 20.000 norek w 2007 roku z gospodarstwa w Santiago de Compostela.

Aresztowanie 12 aktywistów stanowi wyraźny atak przemysłu futrzarskiego przeciwko działaczom ruchu praw zwierząt, którzy podkreślali okropności związanie z tym przemysłem. Gazowanie, okaleczenia, niewola i cierpienie norek są dla niego nieodłączne i powszechne.
Petycja online
Więcej info:
Animal Equality na FB
Centrum Informacji Anarchistycznej
Strona wydarzenia na FB:
Dołącz!

Ostatnio doszła wiadomość, że 9 osób zostało zwolnionych za kaucją, pozostałe 3 jednak pozostają w więzieniu. Nie znam konkretów na temat ewentualnych zarzutów itd, gdyż na razie nie są udzielane żadne informacje ze względu na to, że sprawa wciąż jest w toku. Ta akcja to nie tylko wyraz solidarności z osobami, które walczą o prawa zwierząt i szacunek wobec nich w pokojowy sposób i spotykają ich z tego powodu represje; to także sprzeciw wobec coraz częstszych praktyk zarówno ze strony władz, jak i korporacji wykorzystujących zwierzęta- praktyk dążących do kryminalizacji legalnego ruchu walczącego o wyzwolenie zwierząt. Nie możemy się na to godzić!

Wegański przewodnik po Warszawie

2011-04-23T23:51:00.003+02:00

I znowu nie ma przepisów. Nie ma, ale niedługo zaczną się pojawiać, obiecuję :) Jeśli jednak jesteście głodni już teraz, proponuję zapoznać się z wegańskim przewodnikiem po Warszawie, który niedawno stworzyliśmy. Jest dostępny pod adresem Wegan Wawa, możecie go też polubić na fejsbuku.
Oceniajcie miejsca, piszcie komentarze, przekazujcie info dalej, no i przede wszystkim odwiedzajcie polecane knajpy!

Pokaz filmu Bold Native i benefit na UFĘ

2011-04-03T23:19:00.004+02:00

Hurra, hurra, niedługo matura. Naprawdę się cieszę, bo wreszcie będzie święty spokój i dużo czasu na gotowanie, aktywizm, czytanie, rower, koncerty, wyjazdy i co tam jeszcze do głowy przyjdzie. Na razie tylko zaproszenie na kolejną imprezę:

10 kwietnia, godz. 18
Kawiarnia Czarny Punkt na Elbie (Elbląska 9/11)
Zapraszamy serdecznie na pierwszy w Warszawie pokaz Bold Native, filmu fabularnego traktującego o wyzwoleniu zwierząt, różnych strategiach mogących do niego prowadzić, o powodach, dla których niektóre osoby ryzykują własną wolność dla wolności innych. Film nie jest jednak wyłącznie kanałem służącym przekazaniu pewnej ideologii, dotyczy również skomplikowanych stosunków międzyludzkich, stawia pytania o możliwość zmiany jednostki, szukania w sobie wyrozumiałości dla wyborów innych osób i niepostrzegania ich przez pryzmat własnych. Niezwykle bliski życia i niezmiernie ciekawy eksperyment, co więcej bardzo udany.

Pokaz filmu odbywa się w ramach imprezy benefitowej na UFĘ, wciąż bezdomną ale niespuszczającą z tonu. Z tej okazji planowany jest istny wylew zinów dotyczących tematów zarówno prozwierzęcych, jak i feministyczno-queerowych. Co więcej będzie to unikalna okazja do nabycia wegańskich prezerwatyw (niestety w niewielkiej ilości, więc kto pierwszy, ta lepsza) i tym samym zagwarantowania, że seks będzie przyjemny dla wszystkich. Planowany jest też pierwszy rzut Mooncupów, kmwtw. :) Do tego jeszcze kupa innych nieprzewidzianych niespodzianek, o których sami jeszcze nie wiemy.

Dobra impreza nie obędzie się również bez wegańskiej szamki, którą zagwarantuje kolektyw kucharzy i kucharek z najwyższej półki. Jak zawsze w ofercie również kawa od Zapatystów i cola Jurajska.

Wstęp: co łaska:)

Krótko mówiąc: nie możesz tego przegapić!

Podaj dalej!

Tofu Attack Benefitowy!

2011-03-22T16:17:00.005+01:00

Tym razem na Elbie i tym razem na warszawską grupę samby! W planie oprócz dużej ilości wegańskich pyszności pokaz slajdów, film oraz niespodzianka!

Wstęp (talerz) 10 zł.
Przyjdź, najedz się, wesprzyj nasze działania!
27.o3 (niedziela), 13-17
Kawiarnia Czarny Punkt, Elbląska 9/11

Przy okazji wspomnę, że w najbliższym czasie nie będzie raczej żadnych nowych przepisów. Praktycznie nie gotuję, a jeśli już to rzeczy zbyt proste, by tu wrzucać. Matura to bzdura, ale ostro dezorganizuje życie :(

Sosy: tzatziki i słodko-kwaśny

2011-03-08T23:13:00.005+01:00

Punkt pierwszy dzisiejszego programu:
sos tzaziki na bazie tofu

Nie podam dokładnego przepisu, gdyż pochodzi z książki "Zaskakujące tofu" i polecam ją raczej kupić, bo warto, zresztą już kiedyś wspominałam.
Powiem tylko, że robi się go na tej samej zasadzie jak zwykły sos czosnkowy, czyli miks tofu, mleka i czosnku. Tu są dodatkowo ogórki i dużo przypraw.
Punkt drugi to sos słodko-kwaśny wg. przepisu z Puszki, podany z ryżem i gotowaną fasolką szparagową, przyprawioną ziołami z papryką:

Przepis kopiuję:
Składniki: dla 5 osób
1 puszka krojonych pomidorów lub 500 g świeżych
1/2 puszki ananasów (puszka = ok. 340 g owoców netto) + 1/2 szkl. zalewy
2 małe cebulki
1 kolorowa papryka lub 2 nieduże marchewki
olej do smażenia
imbir - ok. 1 cm świeżego, czyli max. 1 płaska łyżka startego (lub imbir w proszku)
1 łyżka cukru (ciemny nawet lepszy, bo aromatyczny)
4 łyżki octu ryżowego lub 2 innego [ja używam z białego wina]
1 łyżeczka soli
ciut pieprzu
ew. inne przyprawy, np.:
- sos sojowy
- 2 łyżki słodkiej papryki w proszku
- max. 1/2 łyżeczki sproszkowanego chili - polecam! [dałam]
- 1/2 łyżki kurkumy [też dałam]
1/2 - 1 szkl. wody
1 pełna łyżka mąki ziemniaczanej na 1/2 szkl. wody
Przygotowanie:
Warzywa pokroić w kostkę. Paprykę można w cienkie, niedługie kawałki, a marchewkę w zapałki. Ananasy pokroić w nieduże kawałki.
Cebulę zeszklić podsmażając z marchewką lub papryką. Dodać pomidory i dusić 10-15 min. Dodać ananasa, 1/2 szkl. zalewy z puszki i przyprawić do smaku. Mąkę ziemniaczaną rozmieszać z wodą i dodać do sosu - nie trzeba od razu całości. Zagotować, żeby zgęstniało, a mąka nie była surowa. Ew. dostosować gęstość dodając więcej wody lub rozmieszanej mąki.
Smacznego
***
Wiosna nadchodzi!

Naleśniki z serem

2011-03-04T22:38:00.004+01:00

Nie wiem czemu dopiero teraz wpadłam na ten dość banalny pomysł. A wydawałoby się oczywiste, że tofu na słodko bardzo fajnie zastąpi biały ser w naleśnikach :)
na nadzienie potrzebujemy:
-kostkę tofu naturalnego
-ok. 2 łyżki cukru
-łyżkę/dwie soku z cytryny
-opcjonalnie kilka! kropel aromatu śmietankowego/migdałowego itd.
-odrobina mleka sojowego, ewentualnie wody
Tofu rozdrabniamy widelcem, dodajemy pozostałe składniki i miksujemy na masę "twarogową" - nie musi być idealnie gładka, mogą być grudki. I już, nadzienie gotowe :)
Naleśniki przygotowuje wg. tego przepisu, zawsze wychodzą. Tam jest napisane że 3 sztuki, u mnie było 6, ale malutkich - na małej, beztłuszczowej patelni najwygodniej mi się je smaży.
Smacznego!

No i jeszcze fotka tego, czym objadałam się wczoraj, czyli pączka z Vegavani (tzn. żeby była jasność - objadałam się więcej niż jednym, to chyba oczywiste, prawda? :D )

Zamówcie sobie w przyszłym roku, bo są ultrapyszne :)

Parówki sojowe z ananasem

2011-02-28T21:54:00.003+01:00

Tym razem gościnnie danie mojej Mamy, jedna z jej specjalności. Przepis wynalazła kiedyś w jakimś starym, babskim piśmie, z tym że w oryginale były to parówki mięsne (fuj). Po przeróbce przepis brzmi tak:
Składniki:
-opakowanie parówek sojowych
-2 średniej wielkości cebule
-puszka ananasa
-łyżka mąki
-2-3 łyżki koncentratu pomidorowego + trochę ketchupu
-natka pietruszki
-pół łyżeczki curry
-łyżeczka słodkiej papryki
-3-4 łyżki oleju
-pieprz biały mielony, sól

Pokroić parówki (w plasterki), cebulę i ananasa (w kostkę). Cebulę podsmażyć na oleju, posypać mąką, wymieszać. Zdjąć z ognia, dodać paprykę, curry, koncentrat i mieszając, wlać powoli sok z ananasa. Zagotować na małym ogniu. Dodać ananasy i parówki, doprawić i dusić pod przykryciem jeszcze kilka minut. Podawać z ryżem, makaronem lub kaszą.

:)

Jabłka w cieście!

2011-02-22T20:57:00.005+01:00

Nawet nie spodziewałam się, że tak szybko znów przygotuję coś, czym będę chciała się pochwalić. Ale naszło mnie na coś słodkiego na kolację i przypomniał mi się stary przepis z bloga ilovetofu na banany w cieście na mleku kokosowym, który kiedyś już robiłam. Tym razem banany zamieniłam na jabłka i wyszło tak:

Przepis podaję po modyfikacjach.

Składniki:
2 średniej wielkości jabłka
1,5 szkl. mąki tortowej (u mnie zwykła)
2/3 szkl. mleka kokosowego
kilka łyżek wody
garść wiórków kokosowych
łyżki syropu z agawy (u mnie niestety biały cukier)
cynamon i/lub przyprawa korzenna

Jabłka obrać, wykroić gniazda i pokroić w plasterki/półplasterki (im większe tym wygodniej się potem nakłada ciasto). Wymieszać składniki ciasta do uzyskania konsystencji racuchowej :) Musi być bardzo gęste, praktycznie trzeba oblepiać nim jabłka. W razie czego dolewać wody. Przed "oblepianiem" dobrze jest zmoczyć ręce zimną wodą, wtedy ciasto nie klei się do nich.
Smażyć z obu stron do zrumienienia (nie przypalcie tak jak ja :P ) i przed podaniem polać odrobiną sosu czekoladowego lub posypać cukrem pudrem.
*
Niech już będzie wiosna!!!

Sałatka lunchowa z brokułami i tofu "paella" bez ryżu

2011-02-21T21:43:00.006+01:00

Wybaczcie dłuższą przerwę w dodawaniu przepisów, ale ostatnio nie gotowałam zbyt wiele, poza tym nie miałam dostępu do aparatu - ale już mam :) Postaram się by przerwy w postach nie wynosiły aż tyle, ale co z tego wyjdzie, to nie wiem.
Jeśli nie macie pomysłu na jutrzejszy obiad, to możecie przygotować takie danie:

Jest bardzo smaczne i robi się je szybko, a pochodzi z puszki, z tym że w oryginale była to paella z ryżem, a u mnie jak widać - makaron. Ryż jadłam wcześniej przez kilka dni i trochę mi się znudził, stąd zmiana. Po moich modyfikacjach przepis wygląda tak:
Składniki:
1 cebula
1 czerwona papryka
2 ząbki czosnku
oliwa do smażenia
400 g pomidorów w puszce (a w sezonie świeże)
1 łyżeczka mielonej kurkumy
1/2 łyżeczki bazylii
1/2 łyżeczki tymianku
szczypta soli
ok. 200 g ugotowanej ciecierzycy (może być z puszki)
180 g tofu

Przygotowanie:
W garnku rozgrzać oliwę, obsmażyć posiekaną cebulę i paprykę oraz zmiażdżony czosnek. Dodać pomidory, kurkumę, ziółka i razem poddusić. Smażyć ok. 5 min. Dodać sól i ciecierzycę, i ewentualnie trochę wywaru warzywnego, pogotować chwilę.
W międzyczasie tofu odsączyć, pokroić w plastry/trójkąty, obsypać solą i pieprzem i smażyć z obu stron na patelni. Dorzucić je do reszty dania, poddusić jeszcze przez chwilę i już możemy podawać z dowolnym makaronem, posypane zieloną pietruszką :)

Druga propozycja to banalna rzecz - sałatka. U mnie jest tak, że zazwyczaj olewam przygotowywanie sałatki ze świeżych warzyw do obiadu, bo zwyczajnie nie starcza mi na nią czasu, gdy zajmuję się kotletami/sosem/czymś takim jak wyżej przedstawione danie. Mam jakieś braki w organizacji :P Uwielbiam za to wszelkie sałatki drugośniadaniowo-kolacyjne, najczęściej na bazie ryżu, makaronu, kuskusu itd. To jest sałatka Olgi (a może mamy Olgi, nie wiem :P ) i jest idealna do zrobienia wieczorem i zjedzenia częściowo na kolację, a częściowo do zapakowania na drugie śniadanie do szkoły/pracy, w alternatywie dla nudnych kanapek. Wygląda niepozornie ;)

Potrzebujemy:
1 paczkę mrożonych brokułów lub 1 świeżego
makaron "kolanka" (nie mam pojęcia ile, gotowałam na oko)
puszkę kukurydzy
pestki dyni/słonecznika (ja nie miałam ich za wiele, dlatego ciężko je dostrzec na zdjęciu)
garść oliwek
i składniki na sos: ocet z białego wina, oliwę/olej, sól, pieprz, czosnek i paprykę w proszku (jaką wolicie - ostrą lub łagodną), jak macie ochotę to też jakieś zioła
Przygotowanie, wiadomo: makaron gotujemy na półtwardo w osolonej wodzie, brokuły również. Podprażamy pestki na suchej patelni. Brokuły studzimy i dzielimy na małe różyczki, mieszamy z odsączoną kukurydzą i makaronem, dodajemy pokrojone oliwki i pestki. Polewamy sosem przygotowanym z ww. składników, w proporcjach 1 łyżki octu na 3 łyżki oliwy/oleju. Można jeść od razu, można też schłodzić. Smacznego ^^

fake dairy x3: omlet, twarożek i SERNIK!

2011-02-09T15:32:00.008+01:00

Dzisiaj coś dla tych wegan i weganek, dla których pożegnanie z mleczno-jajecznymi smakami było bolesne i nadal czasem za nimi tęsknią - ja tak. Również dla tych, którzy boją się utraty tych smaków - nie ma czego, bo bardzo wiele z tych rzeczy można przygotować w wegańskiej wersji. Wygląd, zapach, faktura, a przede wszystkim smak często są bardzo zbliżone do oryginału. A jednej z tych rzeczy będziecie mogli niebawem spróbować, ale o tym na końcu :)
1. Tofumlet (właśnie wymyśliłam to zgrabne słowo):

Został zrobiony i zjedzony na późne (13) śniadanie w zeszły weekend. Inspirowałam się przepisem z bloga Ciekawe Śniadanie.
Do omletu potrzebujemy:
-100 g tofu (Hala M/Marywilska - z paczkowanego smakuje inaczej, też dobrze ale to nie to samo)
-1/3-1/2 szklanki wody (nie za dużo!)
-czarną sól
-płatki drożdżowe
-kurkuma/szafran (żeby było żółte)
-mąka ziemniaczana: 1-2 łyżki
Reszta to Wasza inwencja :) u mnie dodatkami była czerwona cebulka, pół pomidora i trochę kukurydzy z puszki, ale można tu zapakować dosłownie wszystko. Przyprawy to oprócz ww. pieprz, sproszkowany czosnek, zioła: bazylia/tymianek/oregano itd.
Miksujemy w misce tofu z wodą, mąką, płatkami. Konsystencja ma być zdecydowanie gęstsza niż naleśnikowa, ale rzadsza niż na placki. Dodajemy pozostałe, wybrane składniki i przyprawy i mieszamy. Wykładamy na gorący olej i smażymy na złoto z obu stron. Nie przykleja się do patelni, ale przy przewracaniu jest masakra - podrzucanie daje radę, ale tylko jeśli macie wprawę (ja nie). W innym przypadku najlepiej zdejmować na talerz i dopiero wtedy rzucać na patelnię na drugą stronę.
W smaku jest podobny trochę do tego z Loving Hutu :)
2. Twarożek z nerkowców:

W oparciu o tenprzepis z puszki. Dodałam oliwki i wbrew przepisowi, przyprawy: pieprz, szczyptę chana masali i dużo suszonej pietruszki.
3. A oto gwóźdź programu, który powstał dzięki przepisowi Agaty z ilovetofu, który jest dostępny tutaj.
Oto efekt (troszkę się uszkodził przy wyjmowaniu z blachy, biedaczek):

Właściwie wszystko robiłam wg. przepisu, tylko masło orzechowe było crunchy, cukier z oszukaną ;) wanilią i więcej wody w czekoladzie. Piekł się 70 minut i jeszcze "dojrzewał" w stygnącym piekarniku.
Tutaj już przygotowany do konsumpcji:

Can You believe it's vegan? :D
***
Po raz drugi będę go piec z okazji mega eventu, jakim jest powracający Tofu Attack. Oto info:
"Sensational! Back in the Town!
Tofu Attack #16
Sunday Vegan Brunch

Zapraszamy na okrągłą 16-tą edycję tego wydarzenia.
Co się wydarzy?
Przyjdziecie do nowo otwartego spółdzielczego hostelu w samym centrum miasta. Spotkacie tam wielu znajomych, ewentualnie zapoznacie paru nowych. Przy użyciu zgrabnych ruchów dopchacie się do wegańskiego bufetu, na którym odkryjecie...

tofu o 16-tu smakach i przygotowane na 16 sposobów!

Tofu Attack będzie ponownie benefitem na działalność warszawskich środowisk wolnościowych, a więc biorąc w nim udział sprawisz przyjemność wielu innym osobom :-)

Zapraszamy

NIEDZIELA 13 lutego
godz.13-17
HOSTEL EMMA
WARSZAWA, ulica WILCZA 25/4"
OMNOMNOMNOMNOM!

Placki ziemniaczane, wersja extended.

2011-02-04T21:47:00.003+01:00

Zrobiłam je ładnych parę dni temu, ale ciągle odkładałam wrzucenie ich tutaj. Ale dziś nadszedł dzień nadrabiania zaległości, więc oto proszę bardzo:

Składniki:
-kilka ziemniaków (nietrudno się domyślić)
-1 cebula
-parę łyżek kukurydzy z puszki
-garść słonecznika
-garść owsa nagiego lub płatków owsianych
-parę łyżek mąki
-przyprawy: i tu problem, bo już nie pamiętam jakie były. Chyba garam masala, cząber, oregano, papryka, sól, pieprz... Ale nie jestem pewna. Zawsze możecie wymyślić własny zestaw :)
Ziemniaki obieramy, przepuszczamy przez maszynkę do mięsa na grubych oczkach (chyba że wolicie zetrzeć ręcznie, ale ja nienawidzę). Cebulę kroimy w piórka, kukurydzę odsączamy. Mieszamy wszystko, doprawiamy tak jak lubimy. Smażymy w głębokim tłuszczu i raczej na mniejszym niż większym ogniu - chyba wtedy robią się bardziej chrupiące.
Do placków przygotowałam następujący sos:
ok. 100 gram tofu (Hala Mirowska, a jeśli nie macie - zwykłe naturalne) zmiksowałam z 2 łyżeczkami musztardy, odrobiną wody (ilość zależy od pożądanej konsystencji i rodzaju tofu) i dużym, uprzednio przeciśniętym przez praskę, ząbkiem czosnku. Do smaku odrobina soli i pieprzu. Wyszedł pioruńsko czosnkowy, tak jak lubię.
Może to dzięki temu od początku jesieni byłam chora przez dokładnie aż 4 dni :D
***
Offtop, jak to u mnie często bywa, ale tym razem ważny:

"MASOWE BLOKADY ANTYFASZYSTOWSKIE W DREŹNIE - 19.02.2011.

To także nasza tradycja...

Po udanej zeszłorocznej mobilizacji i blokadach zapowiadanego jako największa demonstracja skrajnej prawicy w Europie od czasów Drugiej Wojny Światowej marszu faszystowskiego w Dreźnie, ruch antyfaszystowski w Niemczech przygotowuje się do kolejnego wyzwania.
...
Niemieccy naziści oraz ich sojusznicy z innych krajów mobilizują i w tym roku bardzo intensywnie. Swój marsz zamierzają poprowadzić ulicami Drezna w sobotę 19 lutego. Ruch antyfaszystowski jasno zapowiada, że jego celem będzie obrócenie planów nazistów we fiasko i trwa zakrojona na szeroką skalę mobilizacja na masowe blokady w Dreźnie tego dnia. Setki grup i organizacji o profilu antyfaszystowskim planuje przybyć do miasta aby wziąć w nich udział.

Na samego 13 lutego, a więc w dokładną datę, instrumentalizowanego przez nazistów w celu organizowania swoich wystąpień, bombardowania Drezna, skrajna prawica zapowiada wieczorny przemarsz z pochodniami. Tego dnia spodziewanych jest góra kilkuset nazistów i ciężar blokowania tego przemarszu wzięły na siebie środowiska antyfaszystowskie z regionu Drezna. Natomiast 19 lutego, oczekiwany jest wielotysięczny najazd faszystów. Dlatego tez mobilizacja antyfaszystowska ma charakter ponad-regionalny i każda jedna grupa wzywana jest do przyłączenia się. Zarazem, podkreślane jest, że opór będzie tak samo stanowczy wobec obu faszystowskich prowokacji.

Blokady i akcje antyfaszystowskie organizowane są, tak jak w zeszłym roku, ramie w ramie przez dwie szerokie koalicje, No Pasaran (koalicja grup i organizacji antyfaszystowskich) oraz Drezno Wolne od Nazistów / Dresden Nazifrei (koalicja ruchów społecznych, grup antyfaszystowskich, środowisk lewicowych, organizacji pozarządowych, związków zawodowych… aż po lewicowe i zielone partie polityczne). Obie koalicje wzywają jawnie do fizycznego i bezkompromisowego blokowania (najprawdopodobniej) legalnego marszu
faszystowskiego.

W zeszłym roku w blokadach antyfaszystowskich w Dreźnie wzięło udział kilkanaście tysięcy osób. Faszyści nie ruszyli ze swoim marszem z miejsca zbiórki otoczeni ścisłym pierścieniem blokad. Część z nich miała wręcz problemy z dotarciem na miejsce gdyż autokary i pociągi którymi zmierzali były skutecznie sabotowane, tak w samym Dreźnie jak i w wielu miastach po drodze. Po wielogodzinnych nieskutecznych próbach forsowania opcji legalnego przemarszu, sfrustrowani takim obrotem sprawy naziści, starali się dokonywać kilkudziesięcio-, a nawet kilkuset-osobowymi grupami, ataków na niektóre z blokad. Ale i te działania skończyły się dla nich kompletnym niepowodzeniem dzięki ochraniającym blokady zorganizowanym grupom antyfaszystów. Naziści nie przedarli się ani razu na niebezpieczną odległość do żadnej z blokad.

Ta lojalna współpraca środowisk stricte antyfaszystowskich (a więc zajmujących się od lat, codziennie problemami związanymi z nacjonalizmem i faszyzmem) ze świeżo powstałym i szeroko pojmowanym ruchem antyfaszystowskim, który stanowił trzon samych blokad, została uznana przez wszystkie biorące udział w obu koalicjach organizacje, za wielki sukces.

Do tradycji zeszłorocznych blokad i wyniesionych z nich lekcji odwołuje się tegoroczna drezdeńska mobilizacja. Z tą tradycją utożsamia się też i nawiązuje do niej wiele grup antyfaszystowskich w Polsce. Dlatego jest to też nasza mobilizacja. Antyfaszyzm nie zna granic.
Faszyzm nie ma przyszłości.

19.02.2011 – KIERUNEK DREZNO

Naziści nie przejdą!

Planowany jest wspólny wyjazd do Drezna z jednego bądź kilku miast w Polsce.

więcej informacji i rezerwacja autokaru do 10 lutego na maila:
rebel-travel-drezno2011@riseup.net

A więc? Stay tune - Stay antifascist - Stay rebel"

Aromatyczne tofu z ananasem i kukurydzą

2011-01-28T17:54:00.004+01:00

Przedstawiam kolejną szybką propozycję obiadową. Efekt wizyty na targu przy Hali Mirowskiej i kupienia ultradobrego tofu z orientalnego sklepiku, które bardzo polecam (3,5 za kostkę, tylko czemu sprzedawała je baba w futrze?! Gdzie się podział sympatyczny koleś z długimi włosami?!)
Składniki:
-tofu (tak 2/3 kostki lub całą Polsoi)
-parę łyżek kukurydzy z puszki
-ananas z puszki (u mnie była cukinia a'la ananas zrobiona przez babcię, ale dokładnego przepisu na nią nie znam, a jest pyszna. Na pewno jest tam aromat ananasowy, który babcia kupuje ponoć, gdy jeździ w okolice Białegostoku, bo w Warszawie go nie ma. Ale zwykły ananas doskonale da radę ;) )
-chana/garam masala (ok. 1 łyżeczki)
-gałka muszkatułowa
-suszona mięta
-oregano
-sól, pieprz
Tofu kroimy w trójkąty, obsypujemy pieprzem i smażymy na złoto (chrupiąco) z dwóch stron. Odsączamy kukurydzę i ananasa, po paru minutach dodajemy je i delikatnie mieszamy (żeby tofu się nie rozpadło). Dodajemy przyprawy, mieszamy i trzymamy na ogniu jeszcze chwilę.
Zjadłam to sobie z makaronem won ton (tak, to ten od chamskich chińskich zupek!) przygotowanym w wodzie z dodatkiem soli i kurkumy, dlatego jest taki żółciutki.

Muszę jeszcze popracować nad tym daniem, bo coś mi w nim nie do końca gra ;) Chyba najlepiej by było, gdyby wcześniej zamarynować tofu w ananasowej zalewie z przyprawami, hmm... Będę z tym jeszcze kombinować.
SOJA w głośnikach.
Pasuje bardzo, szkoda że nie ma chyba żadnego zespołu który nazywałby się tofumonster na przykład. Przynajmniej ja nie znam.

Sos tofu-pomidorowo-pieczarkowo-dobry!

2011-01-23T18:50:00.004+01:00

Ostrzegam, że dzisiejsze danie nie wygląda wcale ładnie i apetycznie, jednak jest smaczne. Przepis podaję na podstawie "Tofu z groszkiem" z "Zaskakującego tofu", jednak tym razem nie ma tu groszku, a zamiast niego są pieczarki. Czas przygotowania: jakieś 20 minut. Ostatnio takie szybkie żarcie totalnie zdominowało moją kuchnię i tak chyba już zostanie na najbliższy czas :/
W każdym razie potrzebujemy:
- kostkę odsączonego i pokrojonego w półplasterki tofu (książka podaje naturalne, ja wzięłam tym razem wędzone)
- kilka dużych pieczarek, umytych i pokrojonych niezbyt drobno
- 3 średnie pomidory/puszka krojonych pomidorów bez skórki
- 1 łyżka octu z białego wina
- 2 łyżki sosu sojowego
- 1 średnia cebula, posiekana
- 2 ząbki czosnku, rozgniecione
- 2 łyżki posiekanego szczypiorku/dymki
- 1 łyżka masła orzechowego (miałam takie z wiórkami i kawałkami orzechów)
- pieprz, sól
Tofu podsmażamy na złoto na patelni. W garnku smażymy cebulę i czosnek, po chwili dorzucamy pieczarki. Po kilku minutach dorzucamy sos sojowy, dymkę, pomidory i oczywiście tofu. Po kilku minutach dodajemy ocet, masło orzechowe i przyprawy. Smażymy chwilę, podajemy z ryżem/makaronem ryżowym i posypujemy dymką.

Po niemiecku na takie coś mówi się 'Reis mit Scheiss' ;) Niemniej jednak, jest to jedno z moich ulubionych tego typu dań (masło orzechowe robi naprawdę dobrą robotę) i wszystkim je polecam!

Piegus z kremem i zupa nic

2011-01-21T19:01:00.006+01:00

Wczoraj upiekłam meeeega pyszne ciasto według tego przepisu. Tylko budyń był śmietankowy (wegański, Biedra), a nie waniliowy. Wyszło naprawdę dobre, choć nieco krzywe, bo bardziej urosło z jednej strony.
Polewa jeszcze nie zdążyła zastygnąć:

A tu po przekrojeniu:

I jeszcze bardziej prozaiczna potrawa, czyli zupa. Łatwa, prosta i przyjemna: czerwona soczewica, ziemniaczki, pomidory z puszki, czosnek, imbir. Zawsze daję też cebulę, ale tym razem zapomniałam.
Enjoy!

Brokuł w cieście grochowym i babeczki kakaowe^^

2011-01-17T22:52:00.005+01:00

Tygodniowa cisza spowodowana jest kilkoma rzeczami w następującej kolejności: a)chwilowym zanikiem kulinarnego zapału b)udawaniem, że uczę się do matury i c)lenistwem -.- Nie obiecuję poprawy, bo okresy nadaktywności w kuchni występują u mnie na zmianę z jedzeniem byle czego i chyba tak na razie zostanie. Dzisiaj dwie rzeczy: na słodko i na słono-ostro. Obie tłuste i niezdrowe, czyli niech żyje vegan fatness.
Brokuł w cieście grochowym a'la pakora

To było moje pierwsze podejście do takiego bajeru, nie wyszło idealnie ale ujdzie :)
Potrzebujemy:
1 brokuł (lub inne warzywa: kalafior, marchew, cukinia itd, a nawet przeczytałam, że robi się też z ziemniaków)
mąka grochowa (oryginalnie w pakorze jest mąka z ciecierzycy, ale dowiedziałam się o tym dopiero przed chwilą, wrzucając w google odpowiednie hasło)
woda
przyprawy jakie chcecie, u mnie: sól, pieprz, kurkuma, curry (dużo), słodka papryka.
sezam
Mieszamy mąkę z przyprawami i sezamem i stopniowo wlewamy wodę, proporcje mąki i wody to mniej więcej 1:1. U mnie na średniego brokuła było po szklance, co okazało się zbyt małą ilością ciasta, więc pewnie powinno być po półtorej. Konsystencja powinna być dość gęsta, gęstsza od naleśnikowej.
Rozgrzewamy sporą ilość oleju na patelni lub lepiej w garnku, "obklejamy" ciastem pokrojonego w małe różyczki brokuła (lub inne warzywa) i smażymy na złoto (i aż zmięknie!). Jeśli wolicie bardziej miękkie warzywa, to polecam zblanszować je wcześniej, bo u mnie brokuł był dość twardy, co jednak mi nie przeszkadzało.
Do tego pasowałby jakiś fajny sos, ale jakoś tym razem nie zrobiłam :) Usmażonego brokuła spałaszowałam z brązowym ryżem zabarwionym kurkumą i klasyczną do bólu sałatką z marchwi i jabłka.
A teraz opcja na słodko, jeszcze z weekendu:
Babeczki kakaowe z wiórkami:

Przepis podstawowy jest taki sam jak podawałam w zeszłym miesiącu za vegan-share. Do tych składników dodałam 3 łyżki kakao, 3 łyżki wiórków i odrobinę mojego ulubionego aromatu migdałowego. Piekłam w 170 stopniach przez niecałe 20 minut. Zdjęcie babeczek w plastikowym pudełku jest, wbrew wszelkim pozorom, BARDZO wyjściowe, tzn. było robione tuż przed półtoragodzinną podróżą na urodziny do Radości. Bo ja słodkości prawie nigdy nie piekę tylko dla siebie - nie lubię ich jeść aż tyle. Zawsze musi być jakaś okazja, na której mogę nakarmić ludzi moimi wytworami :D W każdym razie, urodziny zakończyły się o godzinie 16 dnia następnego, i wbrew pozorom przyczyną nie był żaden paskudny kac, który zwala z nóg na cały dzień. Bo go nie było - zresztą ostatnio pojawia się coraz rzadziej. Przyczyną było wspaniałe kilkugodzinne gadanie o tym i tamtym z kilkoma osobami, które choć może o tym nie wiedzą, to dość dużo dla mnie znaczą i tyle. Dość niezwykłe jest dla mnie to, że 4 ludzi może siedzieć w domu przy kolejnych kubkach herbaty i przez bite 5 godzin wymieniać myśli na różne tematy i że może być to tak zajmujące i inspirujące. Bardzo brakuje mi większej ilości rozmów o różnych ważnych sprawach, przestrzeni w której mogłabym mówić naprawdę to, co myślę. W której mogłabym głośno myśleć, dyskutować i być rozumianą, i by ktoś odniósł się do tego co mówię, a nie tylko potakiwał albo w ogóle ignorował to, co mam mu/jej do powiedzenia. Z niektórymi osobami, z którymi mam styczność, nie jestem w stanie rozmawiać o niczym innym niż codziennym narzekaniu, nauce czy imprezach. Nie wiem, dlaczego tak jest, ale chciałabym to zmienić. Chciałabym mieć wokół siebie niewielki, ale silny krąg ludzi, z którymi będzie mnie łączyło naprawdę wiele - więcej niż wspólne picie i gadki szmatki. W jakimś stopniu się to realizuje, ale nadal niewystarczającym. Osobna kwestia to dawni bliscy znajomi/przyjaciele, z którymi kontakt urywa mi się totalnie, bo nie mają czasu lub ochoty spotkać się w realnym świecie, a i wirtualne spotkania są coraz rzadsze. A podczas nich kolejne niezrealizowane obietnice spotkania się, z których nic nie wynika. Jeśli to czytasz i myślisz, że mam na myśli akurat Ciebie, to być może masz rację... Co z tym zrobisz? Ja nie mam już ochoty się narzucać, starczy.
***
Cholera, to miał być blog kulinarny, ewentualnie kulinarno-aktywistyczny. W ogóle mi to nie wychodzi, za dużo prywaty, wybaczcie :)

Fasolka z cieciorką i pasta z nerkowców

2011-01-11T22:49:00.004+01:00

Dzisiaj dwie dobre i proste rzeczy:
po 1, fasolka szparagowa z cieciorką, do zrobienia w 20 minut (chyba że jesteście mniej leniwi niż ja i bierzecie świeżą cieciorę, a nie z puszki). Jest to swobodna wariacja na temat tego dania, tzn. brokuł, którego nie miałam, zamieniłam na fasolką szparagową. Reszta mniej więcej bez zmian, ale możliwości kombinowania jest tu dużo, żeby nie powiedzieć nieskończona ilość :) Do warzyw kasza jęczmienna.

Druga rzecz to pasta z nerkowców, inspirowana tym przepisem. W ogóle dzięki blogowi ilovetofu odkryłam, że nerkowce mogą mieć inne zastosowanie niż tylko chrupanie ich podczas nauki czy oglądania filmu. Możliwości robienia z nich sosów/kremów/past na słodko i słono są chyba nieograniczone. Tym razem zrobiłam dość gęstą pastę - wody było bardzo mało, dodałam pokrojone oliwki, doprawiłam słodką papryką, greckimi ziołami, solą i pieprzem. I pamiętajcie o płatkach drożdżowych. Nie są rzecz jasna niezbędne do zrobienia pasty, ale dają naprawdę fajny, wyrazisty posmak. No i te wszystkie witaminy z grupy B, omnomnom! :)

Nie wiem ile kosztują składniki na taką porcję pasty, ale dam sobie głowę uciąć, że wychodzi z 7 razy taniej niż przy kupowaniu gotowców. Albo nawet 8.
Dobranoc

Bo Bielany to taka ekskluzywna dzielnica...

2011-01-09T15:12:00.005+01:00

...że ludzie w niej mieszkający wyrzucają do śmieci ciuchy w idealnym stanie. Oto szmatki, które ktoś z moich sąsiadów zapakował wczoraj do wora i postawił obok śmietnika:

Był też skórzany płaszcz, ale nie wypada mi go tu umieszczać ;) Oraz rozpinany sweterek i szal, które spodobały się mojej Mamie, a także rozpinana czarna bluzko-bluza, która z kolei jest idealna dla mnie.
Reszta następujących rzeczy jest do oddania za darmo:
1. bluzka na suwak, r. 40 - ta czerwona z napisami
2. czarny dres rozmiar S
3. bardzo dziwna bawełniana bluza, sprana, bladoróżowa, rozmiar nieokreślony, ale raczej duży. Przypomina mi trochę teledyski z połowy lat 90 :D
4. nie mniej dziwne bladoróżowe, bawełniane spodnie w kant, znowu nie ma rozmiaru - ale na oko 38
5. damski sportowy czarny top Active Wear, na metce jest 38 ale moim zdaniem to raczej 36
6. damska, czarna, sztuksowa marynarka na suwak - r. 38 (ta z metką Lemar - widać na zdjęciu)
7. biało-beżowa (niezbyt ładna moim zdaniem) bluzka z jakiegoś sztucznego materiału, rozmiar jakieś 36/8 (na zdjęciu leży na płaszczu)
8. damski wiosenny płaszczyk/kurtka, r. 38, zielony - widać na zdjęciu, ale w rzeczywistości kolor ten jest trochę inny
9. jasnoniebieska bluzka damska z krótkim rękawem - 36/8 (nie ma na zdjęciu)
10. no i ten nieszczęsny płaszcz - zdjęcie wyślę na życzenie. Jest damski, czarny, na guziczki i nie wiem w jakim rozmiarze - pewnie 38, 40, coś takiego.
Jeśli ktoś coś chce, wyślę dokładniejsze foty i umówię się w W-wie na odebranie. Jak ktoś z innego miasta, to wyślę, poproszę tylko o pokrycie kosztów przesyłki. Rzeczy na które nie będzie chętnych, rozpoczną swoje drugie życie we friszopie na Elbie lub na jakiejś najbliższej wymienialni.
Dodam tylko, że większość ciuchów jest w stanie bardzo dobrym, prawie nieużywanym. Tam gdzie są metki, nie widać nawet śladów zbyt wielu prań. 100 metrów od naszego domu stoi kontener PCK, ale widać szanownym sąsiadom nie chciało się tam zanieść rzeczy, bo i po co? Gdybym ich nie znalazła (lub ktoś inny), szlag by je wszystkie trafił na wysypisku śmieci i tyle.
I to wszystko dzieje się w tym samym momencie, gdy ludzie szyjący ubrania w krajach tzw. III świata dostają głodowe pensje, gdy płoną fabryki w Bangladeszu, gdy dziewczynki młodsze ode mnie pracują po kilkanaście godzin na dobę i są molestowane przez szefów. Gdy w Chinach wciąż istnienie niezależnych związków zawodowych jest nielegalne - więc pracownicy de facto nie mają żadnej możliwości obrony przed łamaniem ich podstawowych praw, bez narażania się na surowe kary. Nie wspominając już o niszczeniu planety: plantacje bawełny i ogromne ilości chemikaliów używane na nich, transport ubrań, śmieci powstające przy ich produkcji itd. Jasna cholera mnie bierze, gdy widzę takie marnotrawstwo. Od dobrobytu/nadmiaru reklam/konsumpcjonizmu przewraca się ludziom w głowach i tyle.

Czosnkowa pizza i program Empatii

2011-01-08T20:07:00.000+01:00

Jak widać, wreszcie dołączyłam (a trochę to trwało - Empatia powinna działać szybciej, co piszę na wyraźną prośbę jednego z jej członków :P ) do programu, który ma na celu popularyzację polskich wegańskich blogów kulinarnych, a co za tym idzie - także promocję samego weganizmu. Teraz już biedni weganie i weganki nie muszą odpowiadać na wkurzające pytania typu "to co ty jesz?" - wystarczy pokazać komuś listę kilkunastu blogów i sprawa z głowy :)
***
Pizza to jedna z moich ukochanych potraw, niestety w tym przypadku weganizm mi trochę doskwiera - sera brakuje i nie ma na to rady. Wszelkie bajery typu sos z nerkowców, z płatków drożdżowych (ilovefou) i inne takie są smaczne, ale jednak serem nie są. Mówi się trudno - wyższa konieczność i tyle. A tych wszystkich wegańskich serów ostatnio jakoś nie kupuję, bo są za drogie, a cena nie do końca odpowiada jakości.
Pizzę robi się łatwo i przyjemnie:
Ciasto takie jak na calzone. Dodałam do niego trochę suszonej bazylii. Niestety nie doszłam w tym temacie do perfekcji, i choć przy calzone ciasto było spoko, to przy pizzy niestety kruszyło się. Nie wiem czemu, ale przewiduję dalsze badania naukowe w tym temacie.
Dodatki tym razem to pomidory, parówka sojowa, papryka żółta i czerwona (akurat zostało w lodówce po kawałku), ogórek i garść oliwek.
Gwoździem programu jest sos czosnkowy, który przyrządzamy w taki sposób:
kostkę naturalnego tofu rozgniatamy i wrzucamy do blendera lub wysokiego garnka. Dodajemy rozgnieciony czosnek wg. uznania, sól, pieprz i ew. inne przyprawy oraz parę (2-3) łyżeczki majonezu sojowego (nie jest to konieczne, jeśli nie macie). Mieszamy wszystko, wlewamy nieco wody i miksujemy na gładko, w razie potrzeby dodając więcej wody, jeśli będzie za gęste. Zamiast wody można lać mleko sojowe/ryżowe.
Blachę smarujemy olejem, formujemy pizzę, smarujemy sosem i nakładamy dodatki. Pieczemy w 200 stopniach przez ok. 13 min. Kroimy i polewamy resztą sosu.
Sos oczywiście zazwyczaj bywa pomidorowy, jednak tym razem miałam ochotę na zmianę.
No a teraz foty. Faza przygotowań:

przed zapakowaniem do mojego super turbopiekarnika:

i po upieczeniu:

Mega szybkie śniadanie x2

2011-01-06T20:43:00.005+01:00

Od jakichś 11 lat, czyli początku swojej edukacji, chyba ani razu nie wyszłam z domu bez śniadania, co i Wam radzę. W tygodniu najczęściej wcinam musli, które przygotowuje się przez minutę, jakieś kanapki lub to co zostało z dnia poprzedniego - sałatka, placki itd. Dziś patenty na dwie naprawdę szybkie i zdrowe opcje:
1. Twarożek z tofu
Bierze się pół lub całą kostkę tofu (raczej naturalnego), rozgniata i miesza z 2-3 łyżeczkami majonezu sojowego. Dodatki i przyprawy dowolne. Tutaj były akurat rzodkiewki, ale mogą być też kiszone lub konserwowe ogórki, cebulka, dymka, whatever. Do tego sól, pieprz, czosnek i łyżeczka słodkiej papryki. Nie wygląda może pięknie na zdjęciu, ale smakuje prawidłowo. Czyli dobrze.

2. A to jest opcja 2 w 1, czyli musli i smoothie - zamiast mleka. Gęsty koktajl zrobiłam z 2 bananów, pomarańczy i jabłka. Przelałam do miseczki i wsypałam musli, wiórki i trochę kandyzowanej papai (a miało być zdrowo.... ale ciiii!)
Wizualnie znowu nie jest za ciekawie, ale w końcu nie każde jedzenie musi dobrze wyglądać, nie?

A więc od dziś jemy śniadania :)
(co nie przeszkadza jeść tłustych kolacji po 22, ale o tym może innym razem).
Przypominam, jutro VoKu! Co i gdzie - inf w poprzednim poście.
Bless

Globalne marnowanie żywności

2011-01-03T21:12:00.008+01:00

Jakiś czas temu znajoma z Niemiec zalinkowała gdzieś poniższy reportaż. Wtedy obejrzałam tylko kawałek, teraz do niego wróciłam. Cóż... Nie od dziś wiadomo mi o tym, że marnuje się ogromna ilość jedzenia, że bazary i markety wyrzucają mnóstwo żywności, która jak najbardziej nadaje się do spożycia. Do tego dochodzą gospodarstwa domowe, w których zakupy i gotowanie nie zawsze są dobrze zaplanowane (wiem co mówię - u mnie w domu też jest ten problem, jednak na szczęście w dość niewielkim stopniu). Niemniej jednak z powodu kilku rzeczy, o których była mowa w reportażu, opadła mi przysłowiowa szczęka (mam nadzieję, że dobrze zrozumiałam, bo mój niemiecki - a zwłaszcza rozumienie ze słuchu - to wciąż sprawa tzw. 'dalece względna'). W każdym razie mowa jest m.in. o tym, że:
- mleko przeznaczone jest do wyrzucenia na 3 dni przed upłynięciem daty ważności
- przeciętny supermarket we Francji wyrzuca rocznie 5-6 tysięcy ton żywności...
- ... która nie jest przekazywana potrzebującym, tylko niszczona w kompresorach
- 40-50% ziemniaków w Niemczech jest odrzucana już na polu, bo są za duże/za małe/nie wyglądają idealnie
- absurdy typu prostowanie ogórków
- przeciętne austriackie gospodarstwo domowe wyrzuca rocznie ok. 100 kg żywności
- w Niemczech rocznie wyrzuca się ok. 500 tysięcy ton pieczywa...
- ... i częścią tych "śmieci" pali się w piecach

Paradoksalnie najbardziej boli mnie widok mięsa w śmietniku. Nie dość, że żywa i czująca istota została zamordowana (nie bójmy się użyć tego słowa) po to, by zaspokoić zachcianki (bo na pewno nie rzeczywiste potrzeby) ludzi, to na końcu okazuje się, że jednak wcale nie było to potrzebne. Że jej śmierć poszła na marne w najbardziej skrajny sposób. Zwierzęta urodzone po to, by zostać zabite i zjedzone, aż wreszcie okazuje się, że nawet po to ich śmierć nie była potrzebna.
Element humorystyczny: rozwaliła mnie kobieta ze Stanów, mówiąca z wielkim zdziwieniem o tym, że po zakupach w kooperatywie spożywczej i przejrzeniu starych książek kucharskich dowiedziała się, że a)kiedyś ludzie regularnie jedli warzywa b)istnieje mnóstwo przepisów na dania z warzyw. :D
Po tym wielkim spojlerze dla osób nie znających niemieckiego rzeczony reportaż:

Nawet jeśli nie znacie języka, obejrzyjcie to chociaż pobieżnie, omijając gadane momenty. Obrazy mówią same za siebie - jeśli je zobaczycie, będziecie wiedzieć co mam na myśli.
Nie jestem (póki co) freeganką, jednak z pełnym przekonaniem mówię że to nie freeganizm jest radykalny, a właśnie takie chore sytuacje, jakie ukazuje ten reportaż.
W związku z powyższym pozwolę sobie na małą reklamę, a raczej skopiowanie zaproszenia z bloga vegan-share:
"Tymczasem chcę serdecznie zaprosić wszystkich na kolejne VoKu na Elbie, w piątek 7.01. Zaczynamy ok 19, w kawiarni, oprócz pysznego jedzenia będzie też tradycyjna oferta kawiarniana, ciepły piec i wygodne kanapy."
VoKu to nowa w naszym kraju, bardzo fajna inicjatywa. Chodzi o nakarmienie jak największej ilości ludzi jak najmniejszym kosztem. Opłata za jedzenie jest symboliczna, a produkty są freegańskie w tak dużym stopniu jak się da. Wszystko rzecz jasna DIY :)
Dość na dziś :)
Bless!

Calzone na dobry początek roku

2011-01-01T21:49:00.005+01:00

Nieco spóźnione, ale trudno: wszystkim zaglądającym tu życzę najlepszego w 2011 :) By spełniały się Wasze marzenia, by plany udało się zrealizować, by ludzie wreszcie zrozumieli, że nie mają żadnego prawa do eksploatowania zwierząt i niszczenia Ziemi. By szlag trafił korporacje, armie i inne tego typu paskudne rzeczy. By było dużo miłości i tak dalej, i tak dalej... koniec rozmarzania się. 2011 będzie zajebisty i już! :)
*
Na dobry (kulinarny) początek roku zrobiłam dziś calzone, czyli pieczone drożdżowe pierogi z nadzieniem. Drugi raz w życiu jadłam je, a pierwszy robiłam sama. I kurczę, efekt przeszedł oczekiwania ;)

Ładne, nie? :D
składniki na ciasto:
-30 g drożdży
-100 ml mleka sojowego
-łyżka cukru
-2 szklanki mąki
-szczypta soli
-trochę oleju/oliwy i wody
składniki na farsz: (tu oczywiście totalna dowolność)
-1 cebula
-1 nieduża papryka
-niecała puszka kukurydzy
-garść oliwek
-kilka suchych kotletów sojowych
-przyprawy: wykorzystałam chyba połowę tych, które mam w domu, więc na pewno nie wszystkie pamiętam, ale na pewno: sól, pieprz, sproszkowany czosnek, chana masala, słodka i ostra papryka, oregano. Ale kombinujcie z własnymi :)
Jakby co, farszu wyszło mi trochę za dużo więc możecie spokojnie zmniejszyć ilość składników.
sos: standardowy pomidorowy z oregano, rozmarynem, bazylią i czosnkiem.
Mleko lekko podgrzewamy, rozpuszczamy w nim cukier i drożdże, odstawiamy na chwilę. Mąkę przesiewamy, dodajemy resztę składników i zagniatamy ciasto jak na pizzę. Odstawiamy w ciepłe miejsce na godzinkę, w tym czasie przygotowujemy sos (wiadomo jak) i farsz w następujący sposób:
kotlety gotujemy przez 3 minuty w wodzie z przyprawami/bulionie. Odsączamy, studzimy i kroimy w paseczki. Na talerzu robimy mieszankę z przypraw i obtaczamy w niej pokrojone kotlety. Tak przygotowane podsmażamy przez parę minut. Cebulkę i paprykę kroimy i także smażymy, może być razem z kotletami albo na drugiej patelni, as you wish. Kukurydzę odsączamy, oliwki siekamy. Łączymy w misce składniki farszu i dodajemy trochę sosu pomidorowego, żeby masa była bardziej zwarta. Można dodatkowo przyprawić, ale raczej wystarczy to, w czym były smażone kotlety.
Ciasto dzielimy na 3-4 części, w zależności od tego jak duże calzone chcemy mieć. Wałkujemy w kształt koła (mi się to udało tylko do pewnego stopnia), smarujemy niewielką ilością sosu i układamy farsz na połowie, sklejamy. Rozgrzewamy piekarnik do 200 stopni, blachę smarujemy olejem a wierzch pierogów odrobiną mleka, by się zrumieniły (nie do końca to zadziałało :P ). Pieczemy przez ok. 15-20 minut.
Uwaga: zdjęcie nie oddaje smaku w pełni! Ale lada dzień odzyskam aparat.

Ciasto dyniowe w środku zimy! :)

2010-12-30T22:27:00.004+01:00

Świeża dynia o tej porze roku to rzadki okaz, ale ponieważ moja babcia uprawia małą działkę na peryferiach Warszawy, to zdarzają się i takie rzeczy w zimowych zapasach. A poza tym domowej roboty kiszone i konserwowe ogórki, cukinia a'la ananas, sok pomidorowy, dżemy, powidła... żyć nie umierać. Chyba przez to wszystko (i moje wrodzone lenistwo) osobiście nie robiłam przetworów ani razu - ale w planach jest zmiana tego stanu rzeczy ;)
Ale dziś będzie o dyni. Naszło mnie na upieczenie czegoś pysznego. Ponieważ zniknął blog polishveganpower, a wraz z nim przepis na muffiny z dyni, które chciałam zrobić, to zaczęłam szukać innego przepisu. I znalazłam: Ciasto dyniowe z kremem. Upiekłam je i przygotowałam krem dokładnie wg. przepisu, z tą zmianą że zamiast kaszy kukurydzianej, której nie miałam w domu, wsypałam kaszkę orkiszową. I aromat migdałowy zamiast waniliowego, o.
Zdjęcie z komórki, bo chwilowo nie mam dostępu do aparatu:

przepis podaję za blogiem Weganie:
Ciasto dyniowe z kremem
Składniki na formę o średnicy 15 cm: (moja była troszkę większa)
Ciasto:

* 1 1/2 szkl. mąki pszennej białej
* 3/4 szkl. kaszy kukurydzianej (u mnie kaszka orkiszowa)
* 1 łyżeczka proszku do pieczenia
* 1 łyżeczka sody oczyszczonej
* 1/2 łyżeczki cynamonu
* szczypta soli
* 1 1/2 szkl. musu z dyni*
* 1/3 szkl. oleju roślinnego
* 2/3 szkl. cukru
* olejek waniliowy (u mnie migdałowy)

Krem :

* 1 1/3 musu z dyni*
* 4 łyżki cukru
* 2 łyżki mąki kukurydzianej
* 1 łyżeczka margaryny wegańskiej (opcja)
* 1 łyżeczka soku z cytryny

W jednej misce mieszamy mąkę, kaszę, proszek do pieczenia, sodę, cynamon i sól. W drugiej misce mieszamy mus, olej, cukier i kilka kropel olejku waniliowego. Mokre składniki przekładamy do miski z suchymi i wszystko razem mieszamy. Wylewamy surowe ciasto do natłuszczonej formy i pieczemy ok. 30 min w 175 stopniach.

Krem najlepiej przyrządzić w małym rondelku o grubym dnie. Naczynie stawiamy na małym ogniu i mieszamy w nim mus z dyni z cukrem. Gdy cukier się rozpuści stopniowo wsypujemy mąkę i dokładnie mieszamy. Opcjonalnie można dodać łyżeczkę margaryny. Pod koniec dodajemy sok z cytryny. Gotowanie musu powinno zająć ok. 25 min i nie powinno się dopuszczać do przywarcia kremu do dna garnka.

Gdy krem jest gotowy należy go ostudzić. Ciasto przekrajemy ostrym i długim nożem na dwie części i przekładamy kremem. Na końcu posypujemy je cukrem pudrem.

* do przyrządzenia ciasta będziemy potrzebowali razem niecałe 3 szkl. musu z dyni. Aby go uzyskać należy zmiksować ok. 6 szkl. surowego miąższu dyni pokrojonego w kostkę, czyli ok. 650 g miąższu. Mi całkiem sprawnie poszło miksowanie miąższu ręcznym robotem. Najlepiej, aby mus był jednolity.

Ciasto wyszło pyszne! :) Zwłaszcza krem robi dobrą robotę. Trochę mi się pokruszyło przy przekrawaniu, ale na szczęście niewiele. Enjoy!

Soja+jabłka+majeranek=niebo w gębie

2010-12-26T20:43:00.007+01:00

Parę lat temu moja mama kupiła książkę o Bardzo Oryginalnym Tytule: "Kuchnia wegetariańska". Książka jest niestety wegetariańska tylko z nazwy, bo zawiera parę przepisów na dania z tuńczyka czy łososia. Niemniej jednak jest w niej sporo fajnych i prostych wege pomysłów, niestety okraszonych śmietaną i jajkami w dużych ilościach, ale jak wiadomo wszystko da się zweganizować.
W ogóle mam z nią związane dość niemiłe wspomnienia, gdyż mama po jej kupieniu zaczęła wypróbowywać po kolei sałatki, a w każdej był majonez. Dla mnie był to trudny czas - nie byłam jeszcze weganką, ale bardzo chciałam być. Nie spotykało się to w domu z wielką aprobatą, mimo tego że mama była (i jest nadal) wegetarianką. W każdym razie, jako piętnastolatka toczyłam bitwy o każdą sałatkę z majonezem i mozarellę z pomidorami. Bitwy jak widać, w 100% wygrane :D
Wstęp chyba wyszedł mało zachęcający, ale to danie jest naprawdę smaczne! I szybkie. Przepis został nieznacznie zmodyfikowany.
Kotlety sojowe pieczone z jabłkami

- 8-10 suchych kotletów sojowych
- 2 jabłka
- 2 cebule
- sól, pieprz, majeranek
- olej
Kotlety gotujemy z dodatkiem soli i majeranku (równie dobrze sprawdzi się wywar z warzyw lub bio kostki), odcedzamy. Żaroodporne naczynie wylewamy olejem i smarujemy po bokach. Układamy warstwowo kotlety, jabłka pokrojone w ósemki (lub drobniej) i cebule pokrojone w półtalarki. Podlewamy niewielką ilością wody i olejem na wierzchu. Obsypujemy solą, pieprzem i majerankiem. Zapiekamy w pierniku lub mikrofali pod przykryciem przez 20 minut.
Poza tym przez święta pojawiła się u mnie tradycyjna sałatka jarzynowa i oklepane do bólu, ale pyszne, tofu po grecku. Przepisów nie podaję bo każdy zna. No i babeczki kokosowe! <3

Owocowo

2010-12-25T22:22:00.005+01:00

Ponieważ święta to jak dla mnie zło konieczne i obchodzę je w dość okrojonej wersji (przynajmniej w tym roku), to przepisów na sto świątecznych potraw nie będzie. Ale coś w czasie tych dni jeść trzeba, a w moim przypadku jedną z tych rzeczy jest mega pyszna
Sałatka owocowa z kokosem
pomysłu mojej Mamy
Kto bywał na wigiliach Vivy w poprzednich latach, ten wie o czym mowa.
Do sałatki owocowej potrzebne są niewątpliwie owoce. Nasz zestaw to najczęściej jabłka, pomarańcze i/lub mandarynki, gruszki, winogrona jasne i ciemne, banany i mango. Tu właściwie pełna dowolność - równie dobrze dałyby radę ananasy czy brzoskwinie z puszki, a w wersji letniej truskawki. Cały myk tkwi w mleku kokosowym (puszka na dużą porcję) i wiórkach (dużo!). Gdy już pokroimy i wymieszamy wszystkie owoce, w drugim naczyniu mieszamy mleko i wiórki. Polewamy tym sałatkę i mieszamy, potem wystawiamy na balkon lub wstawiamy do lodówki - najlepsza jest po mocnym schłodzeniu.

Dziś na kolację zrobiłam też smoothie z gruszek, bananów, mleka kokosowego i czekolady gorzkiej bio z Kerfura. Bardzo pasował do oglądania Kevina! Ta jedna świąteczna 'tradycja' jest dla mnie jak najbardziej spoko :D

Sałatka zielono-żółta

2010-12-21T22:11:00.002+01:00

Ta sałatka w pierwszej wersji nie była wegańska, bo z serem. Któregoś pięknego dnia, bardzo prawdopodobne że na naszej ukochanej chemii, Kasia mi o niej opowiedziała. I od tego czasu sałatka stała się vegan as fuck ;)
Zdjęcie jest byle jakie, bo nie rozkminiam mojego aparatu, który w sztucznym świetle nie chce robić ostrych zdjęć bez flesza.

W mojej wersji przepis jest taki:
-fasolka szparagowa
-kukurydza w puszce
-tofu, tym razem było marynowane
-słonecznik (może być podprażony)
-sól, pieprz, sok z cytryny, sos sojowy.
Proporcje dowolne.
Tofu kroimy w kostkę i podsmażamy na patelni z solą, pieprzem i sosem sojowym. Fasolę gotujemy na półtwardo i kroimy. Mieszamy wszystkie składniki, skrapiamy sokiem z cytryny i solimy. I finito.
Najlepsza jest, gdy się ją schłodzi przez noc i następnego dnia zabierze w pudełku do szkoły/pracy itd. A inni niech zazdroszczą że jemy takie dobre rzeczy :P

Pomyślałam o pierogach ze szpinakiem...

2010-12-20T18:19:00.002+01:00

...i jak pomyślałam, tak zrobiłam! :)
Oto efekt:

Pierogi ze szpinakiem podane z sosem pomidorowym
potrzebujemy do ich zrobienia niewiele rzeczy:
-2 szklanki mąki
-ok. szklanka wody
-opakowanie (ok. pół kilo) mrożonego szpinaku - ja miałam taki w liściach
-sól, pieprz, gałka muszkatułowa, chana masala, czosnek
Rozmrażamy szpinak, podlewając go wodą lub mlekiem sojowym. Gdy się rozmrozi, doprawiamy, dusimy jeszcze parę minut i nadzienie gotowe. Zagniatamy ciasto na pierogi z odrobiną soli, dzielimy na porcje, wałkujemy, wykrawamy kółka, lepimy pierogi pomagając sobie widelcem (brzegi zwilżamy wodą, żeby się lepiej kleiły) i wrzucamy do wrzącej, osolonej wody z odrobiną oleju. Gotujemy parę minut, wyciągamy łyżką cedzakową.
Sos pomidorowy jak się robi to każdy wie, więc nie będę się rozwodzić. Powiem tylko, że u mnie jest w on mocno czosnkowej wersji i innego nie uznaję :P
Przepis krótki i łatwy niby, ale ostrzegam, że zajęło mi to wszystko mnóstwo czasu - najgorzej było z wałkowaniem. Mam nadzieję że to kwestia wprawy i na przyszłość będzie to szybciej szło.

Najszybsza pasta świata

2010-12-18T22:24:00.002+01:00

Uwielbiam śniadania koło południa. W weekendy nie jem niczego wcześniej, chyba że muszę wyjść. Dzień zaczynam od odwlekania otworzenia oczu nieskończenie długo, potem czytanie w łóżku (obecnie 'Pianola' Vonneguta'), potem herba i dopiero jedzenie. No i robi się jakaś 11 :D Generalnie nie ruszam się z domu bez śniadania, nigdy przenigdy. Dla niektórych nie jest to takie oczywiste. Potem w ciągu dnia cola, słodycze albo sucha buła, mega zdrowa dieta. A potem się dziwią, że chorzy, że chrypki, grypki i inne paskudztwa... A przecież zrobienie sobie śniadania naprawdę zajmuje niewiele czasu. Na dowód pasta, którą przygotowywałam przez jakieś 5 minut:

Pasta z tofu i orzechów
-kostka tofu marynowanego (w sumie wszytko jedno jakie, ale mi tu marynowane najbardziej pasuje)
-3 łyżeczki koncentratu pomidorowego
-garść orzechów laskowych lub innych
-oliwa/olej
-sól, pieprz, gałka... i jakieś tam przyprawy jeszcze wrzuciłam, ale nie pamiętam. Więc sobie wymyślcie :P
Tofu kruszymy w misce, orzechy mielimy w młynku. Łączymy wszystkie składniki, dodajemy oleju tyle, żeby byłą odpowiednia konsystencja (jeśli chcecie mniej tłuste, dajcie trochę oleju i trochę wody). Przyprawiamy i gotowe.
*
Świąteczny zakupoholizm ogarnął ludzi. Aaaa! Weszłam ostatnio do jednego z centrów handlowych, bo musiałam kupić ze 2 rzeczy, i uciekłam stamtąd tak szybko jak się dało. Była 12 w południe, więc teoretycznie powinno być niewiele ludzi. Jednak nie, był cały tłum niczym w piątkowe popołudnie, durna promocja na każdym kroku, nieśmiertelne świąteczne pioseneczki w głośnikach i ogólna paranoja... Nie lubię świąt, ale tego ich elementu - szaleństwa zakupów, to najbardziej (i jeszcze tradycji "uduś karpia"). Już się przyzwyczaiłam, że na co dzień większość ludzi zapomina o tym, że jak się idzie do sklepu, to po to by kupić coś, co jest naprawdę potrzebne. Że nie myśli nad tym, że bluzka którą właśnie kupują, była szyta przez trzynastolatkę w Chinach, której płaci się równowartość przysłowiowej miski ryżu. Że ich kolejny elektroniczny gadżet (czy aby na pewno niezbędny?) podróżował przez cały świat, a to zatruło co nieco powietrza. Że celem koncernów nie jest sprawienie im przyjemności poprzez wymyślenie kolejnej super oferty, ale po prostu wyciągnięcie kasy... Ale zdecydowanie w czasie świąt wszystko to osiąga swoje apogeum. Smutno patrzeć.
Chadzam raz w tygodniu na kurs niemieckiego, na którym część czasu poświęcamy na gadanie o różnych rzeczach. Ostatnio było o zakupach. No to ja, jak to ja - że konsumpcjonizm, że manipulacja reklamami, że marnowanie 1/3 żywności. Usłyszałam, że "to przecież dobrze - gospodarka się rozwija i jest więcej miejsc pracy." Jeżeli tzw. rozwój gospodarki ma się odbywać kosztem tego, że na śmietnikach ląduje dobre jedzenie, to ja dziękuję. Dalej dyskutować mi się nie chciało. Może żyję za bardzo pod szklanym kloszem utworzonym z ludzi, którzy mają nieco inne spojrzenie na takie sprawy. I jak się już zetknę z tzw. "normalnością", to mnie szlag trafia.
Koniec marudzenia.
Bradonoc!

Moje pierwsze babeczki...

2010-12-17T17:01:00.000+01:00

... no dobra, drugie. Pierwsze, pieczone jeszcze w wakacje w metalowych foremkach, nie nadawały się do pokazania komukolwiek. Więc się nie liczą! Tym razem jest w tym zero mojej inwencji twórczej (oprócz dekoracji), bo przepis bezczelnie ściągnęłam z vegan-share. W temacie pieczenia wszelkich ciast(eczek) jestem na tyle cienka, że większa kreatywność to dość odległa sprawa i na razie korzystam z tego co inni wymyślili ;)
Babeczki cytrynowe:
2 szkl. mąki
1 szkl. mleka roślinnego
2/3 szkl. cukru
1/2 szkl. oleju
2 łyżeczki sody
Do tego momentu wszystkie składniki są bazą, do której dodajemy odpowiednie dodatki, w tym przypadku:
skórka starta z 2 cytryn
1 łyżeczka aromatu cytrynowego
Mieszamy wszystko, wlewamy do foremek (ja dostałam na imieniny zajebistą teflonową blachę :D ), piekarnik nagrzewamy do 170 stopni i pieczemy 15-20 minut.
Z polewą poszłam na łatwiznę i była jakaś gotowa, do tego rodzynki i wiórki jako dekoracja. Moje towarzyszki niedoli z Kochanowskiego mogą zaświadczyć, że wypiek wyszedł zacny (choć podobno za mało słodki, ale jak dla mnie w sam raz).
Poza tym, następnym razem chyba dodam kwasku cytrynowego, żeby było bardziej cytrynowo.

Początek i zupa soczewicowo-warzywna

2010-12-16T21:12:00.002+01:00

Hej hej hej,
nadszedł koniec denerwowania niektórych moich znajomych (Olga <3) zdjęciami jedzenia na Fejsie. Przenoszę się tu :) Skoro od ponad roku przesiaduję na blogach kulinarnych i bardzo się nimi inspiruję, to pora dać też coś od siebie. Może trafią tu nie tylko znajomi i nieznajomi weganki/weganie, ale też ludzie, którzy wciąż uważają, że bez mięsa, jajek i mleka się nie da - to niech zobaczą, że się mylą! :D One solution, vegan revolution, że też tak sobie przypomnę tegoroczny Woodstock.
Będą przepisy z różnych źródeł, książek i blogów, z moimi modyfikacjami. A także zupełnie wymyślone przeze mnie (choć tych raczej zdecydowanie mniej). Mam nadzieję, że pisząc tu, zmobilizuję się do większej kreatywności w kuchni, w końcu trzeba zaskakiwać czytelników i czytelniczki. Oczywiście wszystko wegańskie na 105% (jeśli czyta to ktoś, kto mnie nie zna, może nie wiedzieć ;) )
Nie wiem do końca jak to wyjdzie, ale raczej nie będzie tu tylko kulinarnie, ale też aktywistycznie, ekologicznie, muzycznie i pewnie jakoś tam jeszcze. Oby mi się nie znudziło za szybko :P
A teraz żeby nie przedłużać, dzisiejszy obiad:

Zupa soczewicowo-warzywna
Przepis z główki:
- włoszczyzna: kawałek selera, 6 marchewek, kilka pietruszek (w trakcie dorzuciłam też 1 kostkę jakąś bio, ale nie jest to oczywiście konieczne)
- 6 małych ziemniaków
- ziele angielskie
- listki laurowe
- półtorej szklanki soczewicy czerwonej
- pół opakowania mrożonego groszku cukrowego
- świeży lub sproszkowany imbir
- ostra papryka w proszku (chciałam zwykłą chili ale nie było w sklepie, a myślę że byłaby lepsza)
- sól, pieprz, granulowany czosnek, pietruszka
Soczewicę namoczyć przez pół godzinki. Groszek rozmrozić np. w mikrofalówce. Zagotować litr wody i wrzucić do niego obraną i pokrojoną włoszczyznę, ziele angielskie i liście. Po 5 minutach dorzucić ziemniaki. Gotować przez 10-15 minut (nie do miękkości), dorzucić groszek i soczewicę, pogotować jeszcze parę minut. Gdzieś w międzyczasie dodać imbir, dużo papryki i czosnku, sól i pieprz. Na talerzu posypać pietruszką albo inną zieleniną. Ja zjadłam z grzankami czosnkowymi (po VoKu 2 tyg temu cały czas mam fazę na grzanki :D )
Grzanki robimy w prosty sposób: na patelni rozgrzewamy olej, wrzucamy 2 roztarte ząbki czosnku, a po chwili chleb pokrojony w kosteczkę. Szybko mieszamy, żeby tłuszcz został równomiernie wchłonięty. Smażymy parę minut, dodajemy oregano/bazylię/rozmaryn/co chcecie - ja akurat wzięłam oregano.
Efekt końcowy:

Zupa wyszła na tyle kolorowa, że wygląda na jakąś wiosenną, a nie zimową. Może to znak, że niedługo paskudna zima wreszcie sobie pójdzie? :D
Tschüs!